27 ธันวาคม 50

สถานีขนส่งหมอชิต เนืองแน่นไปด้วยผู้คน
ทั้งที่วันหยุดเทศกาล ยังไม่ได้เริ่ม
เป็นครั้งแรก ที่เดินทางไปภาคอีสานโดยรถทัวร์
ทั้งที่เป็นสถานที่เดียวกัน แต่บรรยากาศของสายเหนือ และสายอีสาน
ก็แตกต่างกันมากพอดู
ขณะที่สายเหนือ มีภาพกลุ่มวัยรุ่นแบกเป้ ไปเดินทาง
สายอีสาน ให้อารมณ์ชีวิตจริงมากกว่านั้น
นอกจากเป้ ยังมีหลายคนแบกกล่องทีวี กล่องเครื่องเสียง กลับบ้าน 

28 ธันวาคม 50

หลับ ๆ ตื่น ๆ มาตลอดทาง
ตี 5 ครึ่ง ก็มาถึง จังหวัดหนองคาย
ขณะที่รถบัสข้ามไปเวียงจันทน์ เที่ยวแรกออก 7 โมงครึ่ง
อยากจะออกไปเดินเล่นรอบ ๆ
แต่เหลือบมองสัมภาระอันมากมาย ก็ได้แต่นั่งรอต่อไป

ขนหนังสือมาด้วย 3 เล่ม
แต่ขณะนั้น กลับไม่อยากอ่าน
นั่งมองรถที่เข้ามา มองรถที่ออกไป คันแล้วคันเล่า

คุยกับสามล้อ ที่เวียนเข้ามาถาม
คุยกับคณะทัวร์ที่มารอข้ามไปเวียงจันทน์
คุณป้า คนนึง พอรู้ว่าเคยไปลาว
ก็ถามว่า แถวนั้นของก๊อปเยอะไหม สวยไหม
ได้แต่ยิ้ม แล้วส่ายหน้า ไม่ทราบค่ะ

ในที่สุดก็ถึงเวลารถออก
บนรถ ได้คุยกับชายหนุ่มขี้อาย ที่นั่งข้าง ๆ
ซึ่งกำลังจะไปหลวงพระบาง เหมือนกัน
แต่ยังไม่มีที่พัก ไม่มีจุดหมาย ไม่มีข้อมูลใด ๆ
นอกจากเพื่อนเคยไปมา เลยอยากไปมั้ง

ตอนต่อคิวซื้อตั๋วรถบัส
ได้คุยกับชายหนุ่มอีกคน ที่มากับพี่ชาย และพ่อแม่
กำลังจะไปหลวงพระบาง แต่จะแวะวังเวียงก่อน

ระหว่างรอคิวที่ด่านอันแสนยืดยาด
ฝ่ายไทย ทำงานเหมือนยังไม่สร่าง (เมา)
ค่อย ๆ คีย์ข้อมูล ก่อนโยนพาสปอร์ต คืนให้ (ทั้งไทย เทศ กริยาเดียวกันหมด)

ฝ่ายลาว ที่เหมือนยังไม่ค่อยคุ้นกับเทคโนโลยี
เลยใช้เวลานานพอดู

กว่าจะผ่านด่านทั้งสอง
ผู้ร่วมจุดหมายปลายทาง ทั้งหลาย
ก็เริ่มทำความสนิทสนม กันได้พอประมาณ

10 โมง ที่ตลาดเซ้า (เช้า) เวียงจันทน์
ซื้อซิมการ์ดลาว กันเรียบร้อย
หนุ่มขี้อาย ตกลงใจร่วมทางไปวังเวียง กับอีก 1 ครอบครัว

ฝากฝัง แลกเบอร์ เจอกันที่หลวงพระบาง
แล้วฉัน ก็นั่งตุ๊ก ๆ มาสนามบินวัดไต

นัดเจอกับสาวหลวงพระบาง ที่ตอนนี้ใช้ชีวิตอยู่ญี่ปุ่น
เครื่องบินของเธอ ออกจากสุวรรณภูมิ
พร้อม ๆ กับรถบัสของฉันออกจากหนองคาย
ระยะทาง บางทีก็ไม่สัมพันธ์กับเวลา

เราไม่เจอกันเกือบปี
คิดถึง และดีใจมาก จนแทบจะโผกอดกัน
แต่เรายังมีเวลาให้กันอีกมาก
เพราะเครื่องบินไปหลวงพระบาง ไฟลท์ที่เราจองได้นั้น
ออก 5 โมงเย็น

เส้นทางไปหลวงพระบางปีนี้ ช่างยาวนาน ยาวไกล
แต่ถ้าเทียบกับการรอคอยตลอดปีที่ผ่านมา
เวลาแค่นี้ ช่างสั้นนัก

 

 

 

edit @ 15 Jan 2008 23:20:41 by friday

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

big smile ทำไมน้า...เวลาที่เดินทางคนเดียว..มักจะมีเรื่องราวให้เขียนให้เล่ามากมาย ... ต่างกับเวลาที่เดินทางไปกะคนใกล้ตัว ใกล้ใจ

#1 By ปิกาจู (211.2.14.243) on 2008-01-11 21:19

ให้ไว ให้ไว รออ่านตอนต่อไปอยู่

#2 By ta_THINK_nhong on 2008-01-11 21:45

surprised smile รออ่าน ต่อ เหมือนกัน คะ

#3 By memi (58.9.40.74) on 2008-01-11 21:52

การเดินทางเริ่มขึ้นแล้ว
ก่อนถึงหลวงพระบาง ระหว่างทาง
ก็มีเรื่องน่าสนใจดีเนอะ ผู้คนระหว่างทาง
ทำให้รู้สึกไม่โดดเดี่ยวเกินไป แม้จะเดินทางคนเดียว

รออ่านต่อนะคะ confused smile

#4 By moodee on 2008-01-11 22:44

big smile
ไปด้วยคน

#5 By walk my own way ^^ on 2008-01-12 12:26


แวะมาบอกว่าโปสการ์ดจากหลวงพระบาง
เดินทางมาถึงแล้วนะคะ confused smile ขอบคุณมากค่ะ


#6 By moodee on 2008-01-12 12:57

คิดถึง อากาศหนาวแต่แสนอบอุ่น
คิดถึง จังหวะก้าวของชีวิตที่แสนเรียบง่าย
คิดถึง สายธารแห่งธรรมในยามเช้า
คิดถึง บรรยากาศที่สุดแสนเป็นมิตร
คิดถึง รอยยิ้มของผู้คน
คิดถึง ตลาดมืดที่ฉันไปเดินทุกคืน
คิดถึง กาแฟรสเข้มที่ร้านประชาไว้รองท้องยามเช้า
คิดถึง เฝอของป้าสุขที่ฉันฝากท้องยามสาย
คิดถึง บุฟเฟ่ส์สไตด์ลาวที่สุดแสนประหยัดยามเย็น
คิดถึง กลิ่นข้าวเหนียวไก่ปิ้งที่แอบตุนไว้ยามดึก
คิดถึง ช่วงเวลา5วันที่ฉันอยู่กับเธอ

เธอ รู้ไหมกำลังมีคนมาเล่าเรื่องของเธอ
เธอ รู้ไหมฉันแทบจะรอไม่ไหว
เธอ ฉันอยากรู้ว่าเธอสบายดีไหม
เธอ ยังจำช่วงเวลาของเราได้ไหม
เธอ ฉันไม่เคยลืมมันเลย

ฉัน คิดถึงเธอ รอ
ฉัน หน่อยนะ
ฉัน คงจากเธอไปไม่นาน
ฉัน กำลังมาตามหาฝัน แต่
ฉัน สัญญาว่าฉันจะไม่ลืมเธอ
ฉัน คิดถึงเธอ "หลวงพระบาง"

คิดถึง เธอ ฉัน
เธอ คิดถึง ฉัน
ฉัน คิดถึง เธอ
ฉัน เธอ คิดถึง (กันและกัน)

#7 By แน็ก (58.105.215.240) on 2008-01-12 14:46

เดินทางคนเดียวสบายใจ

#8 By กระต่ายเขียว (118.172.1.189) on 2008-01-13 22:11

โปสการ์ดมาถึงแล้วจ้าฝ้าย
ขอบคุณมากมาย
ดีใจมาก ๆ
ว่าแต่ได้โปสการ์ดจากเรารึยังอะembarrassed

#9 By น้ำ (203.146.192.136) on 2008-01-14 09:28

อ่านเม้นท์ข้างล่างแล้วแอบงงอ่ะ ใครว่ะ คนใกล้ตัว+ใกล้ใจ นี่ฉันตกข่าวอะไรหรือนี่

#10 By nupang (63.167.255.26) on 2008-01-16 16:06

แวะมาอ่านนะครับ พอเข้ามาดูมีเรื่องเขียนไว้เยอะเหมือนกันนี่นา ผมคงไม่ถนัดติชมวิจารณ์ งานน่ะครับ
แต่ก็ชอบอ่าน เท่าที่อ่านดูแม้ผมจะไม่ได้ไปด้วยแต่ก็ยังรู้สึกสนุกนะ ****
จะแวะมาอีกนะครับ
แอ๊ด จากบ้านเรดบ๊อก

#11 By chantra (58.9.250.207) on 2008-01-19 22:57

ชอบ หนุกดี

#12 By (58.147.52.181) on 2008-01-26 17:49

เวลาแค่นี้ มันสั้นนัก ชอบนักๆ

#13 By รัช (119.42.77.187) on 2008-10-17 00:02