หกโมงเป๊ะ ตามเสียงนาฬิกาปลุก
งัวเงียปิดเสียง แอบยืดเยื้อต่ออีกสิบนาที
ก่อนจะรวบรวมแรงฮึด สละผ้าห่ม ลุกขึ้น


ฟ้าสีอ่อนจาง ที่ขอบฟ้าคือขอบเขา ที่มีหิมะเคลียยอด
และเมืองถูกโอบล้อมไว้
ภาพแรกแบบชัด ๆ ของทากายามะ ผ่านหน้าต่าง


เกือบเจ็ดโมง เราออกเดินไปตลาดเช้า
ตลาดเช้าที่นี่มีสองที่ คือ
ริมแม่น้ำ miyaกับ หน้าtakayama jinya
เมื่อไม่รู้ว่า ซ้าย หรือ ขวา
เลยตรงไปให้เจอแม่น้ำก่อนค่อยว่ากัน


เราเดินผ่านถนนเส้นช้อปปิ้ง สายยาว
ที่ยังคงปิดเงียบ ตลอดทางนับจำนวนผู้คนและรถที่สวนได้
เอ๊ะ นี่เช้าวันเสาร์นะ และไม่ใช่วันเสาร์ธรรมดา
วันนี้คือ วัน hina matsuri
หรือวันเทศกาลเด็กผู้หญิง
เพราะเหตุนี้เราถึงไม่ได้นอนบ้านพักกึ่งโฮมสเตย์ที่อยากนอน
เพราะว่าห้องพักถูกจองล่วงหน้ามานานแล้ว


เดินผ่านความหลับไหลของเมือง จนมาถึงแม่น้ำ
นั่นไง ตลาดเช้า
เพิงผ้าขาวสีขาวตั้งเรียงรายริมแม่น้ำ
ตลาดที่เค้าว่า เริ่มมาตั้งแต่สมัยเอโดะ
ประมาณสองร้อยปีล่วงมา
แต่ทว่า...
เหมือนเราจะมาเช้าเกินไป (ทั้งที่เรามาตามเวลา)
นับไปนับมา นับได้ประมาณห้าหกร้าน
แต่ละร้านยังจัดของไม่เสร็จ


อืม....
ถ้าเรารู้จักกัน
คุณจะรู้ว่า นี่ไม่ใช่เรื่องปกติของฉันหรอกนะ
ที่จะยอมลงทุนตื่นเช้า
มีสถานที่ยามเช้า ไม่กี่ที่ในโลกหรอกนะ
ที่จะฉุดฉันออกจากความฝันได้
ในภาพถ่ายของฉัน
มีภาพพระอาทิตย์ขึ้น อยู่ไม่กี่รูปหรอกนะ
และถ้ามีใครสักคน ที่ไม่สบาย
จนอดดูพระอาทิตย์ขึ้น ที่ผานางแอ่น ภูกระดึง
แล้วยังแอบดีใจ (ในใจ) ที่ไม่ต้องตื่น ก็ฉันนี่แหละ
...........

Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket


แต่เรายังไม่หมดหวัง
ตลาดเช้าอีกฝั่งแม่น้ำ ยังรออยู่
ระหว่างทางไป เราต้องเดินผ่าน
furui-machi-nami (old private house)
ซึ่งเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของที่นี่
ภาพบ้านเรือนแบบญี่ปุ๊น ญี่ปุ่น เรียงรายเป็นแถวยาว
ถนนทั้งเส้น เหมือนถูกหยุดเวลาไว้
ภาพฮิต ของโปสการ์ดทากายามะ


...ไม่รู้ว่า โชคดีหรือโชคร้าย
เหมือนกับที่อื่น ๆ
ถนนทั้งเส้นยังคงฝันดี
มีนักท่องเที่ยวหลงเวลา เดินไม่กี่คน
เรียกว่า อยากถ่ายภาพมุมไหน ไม่ต้องกลัวติดใคร
สวยเรียบกริบ
แต่ไร้ชีวิต คล้ายเดินในสตูดิโอถ่ายหนังโบราณ
เลยได้แต่แอบดูผ่านช่องหน้าต่าง
มีร้านนี้เค้ามีอะไร


อืม...อย่างที่เค้าว่า
เมื่อมีครั้งที่สอง ย่อมมีครั้งสาม
ตลาดเช้าอีกฟากแม่น้ำ
ไม่ได้แตกต่างจากอีกฝั่ง
อาจมากกว่าเดิมนิด เพราะนี่ก็แปดโมงเศษ ๆ แล้ว
จะว่าไป จังหวะเวลาทากายามะอาจเหมาะกับฉันก็ได้
และในที่สุด ฉันก็รู้ว่า หนอนไม่ได้ตื่นเช้าเสมอไป
เมื่อโลกยังมีหนอนขี้เซา ก็ย่อมมีนกขี้เกียจเช่นกัน
คอยดู พรุ่งนี้ฉันจะตื่นสาย

 

edit @ 2 Nov 2007 18:49:15 by friday

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

บ้านๆ แบบโบราณแบบนี้ทำให้เมืองมีเสน่ห์
จนทุกวันนี้รึป่าวนะคะ .. ตลาดเช้า นึกถึงตลาด
ที่ชาวบ้านมาขายของที่เป็นอาหารมื้อเช้า หรือ
ของใช้ในบ้านกระจุ๊กกระจิ๊ก ของพื้นเมืองเลยค่ะ
เดาเอาน่ะค่ะ .. ยังพลอยนึกไปถึงตลาดสดด้วยค่ะ
ตลาดสดที่มีสีสรรของอาหาร ผลไม้หลากหลาย
ที่ที่คนเยอะๆ ตื่นกันเช้าๆ พอสายๆ ก็เริ่มตลาดวาย
.. ถ้า 8 โมงยังเงียบอยู่ .. เค้าเลิกลาการขายของใน
ตลาดเช้ากันกี่โมงคะ

#1 By moodee on 2007-03-10 13:41

อ๊ะ แอบดูม้านั่งยาวในสวนญี่ปุ่นค่ะ

เป็นโรคชอบม้านั่งยาวในสวน ไม่รู้เป็นอย่างไรนะ
มีคนเคยถามว่าทำไมถึงชอบ
อืม อาจจะจำมาจากหนังอย่าง Notting Hill
บนเก้าอี้ตัวหนึ่งเขียนชื่อฉันไว้

ฉันว่าม้านั่งยาวในสวนพวกนั้น
บอกบุคลิกของเมืองแต่ละเมือง ของสวนแต่ละสวน
เป็นศิลปะแบบหนึ่งกันเลยทีเดียว
บอกความใส่ใจและความสัมพันธ์ของคนและเมือง

ช่วงเวลาของเมืองก็เช่นกัน
ที่ที่ฉันอยู่เป็นเมืองที่ตื่นเช้าอยู่สักหน่อย
ราวๆตีห้าครึ่งเมืองก็ตื่นแล้ว
แต่ตื่นแบบอีเหลาะเฉาะแฉะ(ภาษใต้แปลว่าเรื่อยเปื่อย)
ใครใคร่วิ่งวิ่ง ใครใคร่เดินเดิน
ใครจะขายของก็ขาย
ไม่ใช่ตื่นเช้าแบบกรุงเทพที่เร่งกว่า
ช่วงนี้ตื่นเช้าทุกวันแบบไม่ต้องบังคับตัวเอง
เหมือนกับร่างกายมีระบบนาฬิกานับเวลานอน
พอนอนได้เท่าที่ต้องการแล้วก็ตื่นโดยพลัน
อากาศชายทะเลที่หายใจเข้าไป ทำให้รู้สึกเค็มๆในปาก


เคยไปฝึกงานที่กรุงเทพแล้วพักอยู่แถวๆเพชรบุรีซอย 5
ช่วงแรกๆตกใจ โอ้ว ที่นี่ที่ไหน
มองลงไปจากชั้น7 มันเหมือนฝูงมด ฝูงนกพรูออกจากรัง
ทุกคนรีบเร่งไปในทิศที่เป็นทางออก ตื่นตาตื่นใจมาก
พอถึงวันที่ตัวเองต้องออกไปทำงานจริงๆ
แค่เสี้ยวนาทีที่เราเสียเวลา
จะทำให้ไปถึงโรงพยาบาลที่ฝึกงานสายเป็นครึ่งชั่วโมง

มันต้องมีเมืองสักเมืองที่เหมาะกับนกแต่ละชนิด
และเป็นเมืองที่เราจะสร้างรังหน่ะนะคุณ
ถือว่าได้เห็นอีกบรรยากาศแล้วกันเนาะ
...
แต่ไหงตลาดสายจัง
เราก็ชอบเดินตลาดนะเวลาไปเที่ยวเมืองต่าง ๆ
เห็นวิถีของผู้คน
...
ตลาดสาย ๆ ที่ทากายามะจะหน้าตาเป็นไง
ถ้าได้ทำความรู้จักก็มาเล่าให้ฟังบ้างน้า

#3 By ระหว่างทาง on 2007-03-10 20:12

โอ้ว ลุ้น ๆ มาตั้งแต่ตอนก่อนว่าจะตื่นไหมหนอ
กลัวอดตามไปเที่ยวตลาดเช้า กิจกรรมที่ต้องไม่พลาดเวลาไปเยือนเมืองไหน ๆ

มองในแง่ดี ถึงบรรยากาศจะเงียบเหงาไร้ชีวิตออกปานนั้น
แต่ก็ทำให้ได้เห็นอีกมุมมองของเมืองที่น้อยคนจะได้พบเห็น แม้แต่คนที่อยู่เมืองนี้เองก็เถอะ

อ้อ ชอบชื่อเรื่องจัง

#4 By กระเต็น (58.8.169.249) on 2007-03-10 22:44

คุณ moodee
ตอนหน้าหนาวตลาดเริ่ม เจ็ดโมง เลิกเที่ยงค่ะ
แต่ว่า ไม่ได้อยู่รอถึงเที่ยงซะด้วย ไม่กล้ายืนยันค่ะ

คุณ ฉันรักจดหมายรัก
นี่เป็นผังมาตรฐานของริมแม่น้ำที่นี่ค่ะ
จะแตกต่างกันตรงชนิดต้นไม้ ดอกไม้
ส่วนเก้าอี้ ที่นี่มีดีไซน์หลากหลายค่ะ
ที่โตเกียว แถว roppongi hill มีเก้าอี้ที่ให้ดีไซน์เนอร์มาออกแบบ เก๋ไก๋ น่านั่ง มาก แต่หลัง ๆ เริ่มเก่า ๆ ไปบ้าง

ที่แม่น้ำคาโม เกียวโต จะมีทางข้ามน้ำ เป็นเต่าค่ะ เรียงราย ให้ได้กระโดดหน่อย ๆ สนุก แล้วก็รื่นรมย์ได้ง่าย ๆ

คุณ ระหว่างทาง
นั่นสินะคะ น่าเปลี่ยนชื่อเป็นตลาดสายเนอะ

คุณ กระเต็น
กิจกรรมไม่พลาดของเรา คือ การไปตลาดของเมืองค่ะ ส่วนตลาดเช้าพลาดบ่อย ๆ อิอิ

#5 By friday on 2007-03-11 01:51

บรรยากาศแบบนี้ทำให้มีความสุขเมื่อได้เดินทางดูข้างทางในยามเช้า

#6 By นายฉิม on 2007-03-11 21:24

โอ้.... พี่ครับ ไม่ทราบว่า พี่ตื่นเช้าที่สุดในชีวิตเนี่ย กี่โมงครับ อิๆๆๆ แต่เมืองและแม่น้ำสวยจังครับ สมแล้วที่เป็นเมืองเก่าเหมาะสมกับ.......... ใครดีน้า......? อิๆๆ

ยิ้มไปเรื่อย.......
I luv Kyoto อิอิ ไม่ได้ผิดประเด็น แต่ว่า ถึงจะคล้ายแต่ไม่ทำให้ตกหลุมรักได้ละ

ปล. ไอ่นกขี้เกียจนี่ คงมะช่ายเค้าชิมะคับ

#8 By pikachuu (203.114.103.128) on 2007-03-13 21:46

แวะมาส่งแท็กกระเป๋าต่อนะครับ

มีเวลาก็แวะมาเปิดให้ดูแล้วกัน
http://lonelysyndrome.exteen.com/20070313/entry

#9 By อากาศกวี on 2007-03-13 23:01

แสงแดดที่เจิดจ้าของยามสาย
อาจจะให้ภาพที่สวยงามในอีกมุมหนึ่ง
ขึ้นอยู่ที่ว่า
เราใช้แค่ตา
หรือใจสัมผัส...

#10 By blunetty (222.123.30.136) on 2007-03-15 18:54