เหมือนต่างไปจากเดิม

posted on 22 Sep 2006 13:00 by fridaydiary





เคยไหม
หาของของตัวเอง ไม่เจอ
แต่คนอื่นมักเจอ ของของเรา


เช่นเดียวกัน
ที่เรามักจะหาของของคนอื่นเจอ
เร็วกว่าเจ้าตัว หาเองเสมอ


กลับเมืองไทยไปเกือบเดือน
กลับมาที่นี่ มีเรื่องลืมเลือน งุนงง มากมาย
ซื้อตั๋วรถไฟ
หาที่กดราคาตั๋วไม่เจอ
จนกดยกเลิก ถึงได้เห็น
ห่างเพียงตวัดสายตาต่ำลง


ใครบางคนบอกว่า
เราจะเห็น เพียงที่ ที่เราคิดว่าจะเห็น
เราจะเห็น เพียงสิ่งที่เราคิดว่ามีอยู่


จึงไม่แปลก ที่เราจะหาอะไรไม่เจออยู่บ่อย ๆ
ทั้งที่ห่างเพียงตวัดสายตา
ห่างเพียงเสี้ยวองศา
จึงไม่แปลก เมื่อสิ่งของเรายังไม่ค้นพบ
สิ่งที่ต้องใจสัมผัส คงยากยิ่งกว่า


ภาพหนึ่งภาพ ในสายตาแต่ละคนจึงแตกต่าง
ถนนสายเดียวกัน
ใจคน ที่ใฝ่หาความงามจึงเห็นดอกไม้
ใจคน ที่เบื่อหน่ายเห็นเพียงรถแล่นผ่าน
แต่ใจคน ที่หม่นเศร้า ไม่เห็นอะไรเลย


บ่ายนี้ บนถนนธรรมดาเส้นเดิม
มีบางสิ่งเพิ่มจากเดิม
คุณลุงคนนึง นั่งบนเก้าอี้เตี้ย ๆ
ข้างหน้าคือ ผืนผ้าใบ
คุณลุงกำลังจมจ่อมวาดภาพถนนเส้นที่ไม่มีอะไรพิเศษ
ถนนที่บนทางเท้า มีต้นไม้ตลอดทาง ไม่ใหญ่โตแต่ก็ร่มรื่น
มีร้านค้าตึกแถว ทั่ว ๆ ไป เรียงรายลดหลั่นลงเนิน
ถนนที่เดินผ่าน ก็เพียงรู้สึกว่า ร่มรื่นดีนะ


แต่ภาพบนผืนผ้าใบของคุณลุง
มีมากกว่านั้น มีสิ่งที่เรามองไม่เคยพบ
มีแสง มีสี สดสวย
ดั่งถนนสายโรแมนติก สายหนึ่งบนโลก
บางทีคุณลุง อาจมีความหลังงดงามที่ถนนสายนี้
อาจเคยเดินเคียงคู่กับใครบางคน คราดอกไม้เบิกบาน
คุณลุงใช้สายตาร่างภาพ และใช้ใจแต้มเติมความงาม


และสำหรับฉัน
จากนี้ไป ถนนสายเดิม คงต่างไปจากเดิม
เมื่อผืนผ้าใบของคุณลุง ถูกกางขึง ตรึงในใจ

 

edit @ 2 Nov 2007 19:05:34 by friday

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

สุดยอด
ชึ้ง
ข้าพเจ้าก็ทำไรหายอยู่บ่อยๆ
อยากดูรูปวาดของคุณลุงคนนั้นจัง

#1 By SiLLiCAT on 2006-09-22 13:17

ต่างคนต่างคิดไม่เหมือนกัน
และต่างคนต่างเชื่อมั่นในสิ่งที่เรามีอยู่
โดยที่ไม่รับฟังความคิดเห็นของคนอื่น
ก็เลยทำให้มองโลกแคบลง
เปิดใจให้มากขึ้น
แล้วเราต้องพบอะไรที่ดี
และมีความมั่นคงอย่างแน่นอน
บางอย่าง อยุ่แค่ขอบตา
อาจมองไม่เห็น

ต้องใช้ใจมอง

#3 By namwarn on 2006-09-22 13:28

อยากให้เห็นรูปเหมือนกันค่ะ วันนี้พกกล้อง ลองเดินไป เผื่อคุณลุงยังอยู่ แต่ว่า ไม่เจอแล้ว เสียดายจัง

#4 By friday on 2006-09-22 17:40

ฉันจำได้ เมื่อเรียนวาดสีน้ำมัน
ฉันมีเพื่อนที่แสนจะเอาแต่ใจ และครูสอนที่ทั้งใจดีและใจอ่อน
ภาพตรงหน้า เป็นเพียงลำธาร
แต่เพื่อนฉันปรารถนากวาง กวางเท่านั้นที่เธอต้องการ
เพิ่งหัดวาดไหนเลยจะวาดกวางได้
ในที่สุดครูสอนวาดผู้ใจอ่อนและใจดีก็ต้องวาดกวางให้ตามเคย

และเมื่อถึงคราวฉันวาด ครูต้องมาคอยปราม

"เธอจะวาดไปเสียทุกอย่างที่เห็นไม่ได้
บางอย่างไม่มีอยู่ แต่องค์ประกอบโดยรวมจะทำให้เรารู้ว่ามันอยู่ตรงนั้น"

"แต่ครูค่ะ กลีบดอกไม้ยังไม่ครบ"

"ครบสิ มันอยู่ในเงาของต้นไม้"

แล้วครูก็สอนให้แต้มแสงแดดลงบนก้อนหินเบาๆ


ครั้งหนึ่ง

เพื่อนหอบเอาภาพสีน้ำมาให้ช่วยคอมเม้นต์ บอกกำลังหัดวาด
แม้จะไม่ใช่คนวาดรูปเป็น แต่บอกสิ่งที่คิดว่าถ้าเติมลงไปแล้วจะดูสวย
และแน่นอนย้ำว่า เซ็นชื่อลงไปด้วยน่ะ
เพราะนี่คือสิ่งที่น่าอวด น่าชื่นชม

ไม่นาน ภาพนั้นถูกเข้ากรอบ ส่งมาเป็นของขวัญ
เป็นภาพป่าที่สวยถูกใจอย่างที่อยากเห็น

ไม่ได้นึกดีใจว่าได้ภาพสวยไว้ในครอบครอง
แต่ที่รู้สึกคือ แสนปลื้ม
เพราะรู้ว่า เบื้องหลังทุกปลายพู่กันที่สบัดไหว
คือความตั้งใจที่จะทำเพื่อมอบให้เรา

บางทีภาพอาจไม่จำเป็นต้องสวยงามใช่ไหม
ถ้าทุกหยาดสีที่ปัดป้าย รินออกมาจากหัวใจ

คิดถึงเพื่อนจัง

#6 By กระเต็น (58.8.167.137) on 2006-09-23 15:35

"สิ่งสำคัญ ไม่อาจมองเห็นด้วยดวงตา"

#7 By blunetty (61.7.176.184 /61.7.176.184) on 2006-09-24 12:52

นั่นสินะ
ทั้งที่วนไปเวียนมาอยู่บนถนนเส้นเดิมทุกวัน
กลับรู้สึกว่ามันไม่เหมือนกันสักวัน

#8 By [Greentale] on 2006-10-07 10:51

เรามองเห็นว่าอะไรสำคัญ...น่าจะขึ้นอยู่กับสิ่งที่อยู่ในใจเรา
บางที ถนนบางเส้น ผ่านทีไรน้ำตาซึมทุกที...ที่บางที่ ผ่านไปเห็นทีไรก็อมยิ้ม...ไม่มีใครรู้เพราะมันอยู่ในใจ

#9 By นาฬิกาทราย on 2006-10-27 00:08

ทุกอย่างขึ้นอยู่กับเราจะมองจริง ๆ ค่ะ
...
ดูบล็อกคุณแล้วคิดถึงเพื่อน
เพื่อนอยู่ญี่ปุ่น ชอบสีน้ำและเคยส่งโปสการ์ดภาพผลงานของ chihiro มาให้

#10 By ระหว่างทาง on 2007-02-27 00:47

มาเยี่ยมครับ น่าอ่านมาก ๆ ฮะ

#11 By เนยบิน on 2007-08-24 20:19