ปารีส ภาพฝันตรงหน้า
posted on 26 Jun 2006 12:49 by fridaydiary
จะบังเอิญ หรือตั้งใจ ก็ไม่รู้
แต่เมื่อวาน คล้ายไปปารีสมา
ช่วงเวลาที่พอเหมาะ จังหวะที่ใกล้เคียง
เมื่อ งานศิลปะ ของ มาร์ก ชากาล มาแสดงที่นี่ เกือบสองเดือน
พร้อมกับ รอบแรกของดาวินชี โค้ด
มาร์ก ชากาล ศิลปินชาวรัสเซีย
มาจบศิลปะ ที่ปารีส ฝรั่งเศส
และใช้เวลาส่วนใหญ่ของชีวิต อยู่ที่ปารีส มากกว่าที่บ้านเกิด
"My art needs Paris just as a tree needs water."
คำพูดของ marc chagall
คำพูดของ marc chagall
ศิลปิน ที่มีอายุยืนนานถึง 97 ปี ใช้เวลาสร้างผลงานศิลปะแสนสวย ชวนฝัน
บางคนบอกว่า ชากาล คือ "painter as poet"
ลองชมภาพของชากาล ดู ว่าจะรู้สึกเช่นนั้นไหม
ในงานของเค้า สิ่งที่เห็นเสมอ ชัดบ้าง จางบ้าง คือ
นก ช่อดอกไม้ จอกเหล้า ไวโอลิน สัตว์ ภาพบ้านเกิด (บ้านแบบรัสเซีย) คนหน้าสีเขียว และเจ้าสาว
ส่วนเรื่องการตีความ ไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่
เพราะเมื่อวาน ตอนที่กำลังดูงาน มีคณะบุคคล (น่าจะสำคัญพอควร) มาชมงาน
ปรากฎว่า คนที่พาชม มีตำแหน่งประมาณ ผู้อำนวยการของมิวเซียม
ลืมบอกไปสถานที่จัดงานคือ ซันโตรีมิวเซียม
ซันโตรี เดียวกับเหล้าซันโตรีนั่นแหละ เป็นการคืนกำไรสู่สังคม ที่น่าเอาเยี่ยงอย่าง
ถึงไม่ได้ชมฟรี แต่ก็ไม่แพง ราคาพอ ๆ กับ มิวเซียมของรัฐ
เลยได้แอบลักลอบฟัง ท่านผอ. แกบรรยาย (แบบรู้บ้างไม่รู้บ้าง ตามเคย)
ถึงตอนดูงานของชากาล จะไม่ อึ้ง ตะลึง กระแทกใจน้ำตาจะไหล เหมือนตอนดู งานแวน โก๊ะ
แต่อยู่ในอาการ คล้าย ๆ หลุดไปในโลกฝัน ๆ
ภาพบางภาพ ที่เคยเห็นจากหนังสือ ที่เคยหลงใหลมานานเนิ่น มาอยู่ตรงหน้า
ใกล้ตาจนเห็นเม็ดสีนูน ๆ เห็นลายของผืนผ้าใบ
บางคราวก็เลยคล้ายเดินเพ้อ ๆ อยู่คนเดียว
บางคราวก็เลยคล้ายเดินเพ้อ ๆ อยู่คนเดียว
ต้องนึกถึงและขอบคุณ อ.พิษณุ ศุภนิมิต ในใจ
เมื่อสมัยเด็ก ชอบอ่าน คอลัมน์แนะนำผลงานศิลปะ ศิลปิน ที่ลงในแพรว
ชากาล เป็นหนึ่งในนั้น
ที่เห็นภาพและอ่านชื่อ เพียงครั้งนั้น แล้วไม่ลืมอีกเลย
ที่เห็นภาพและอ่านชื่อ เพียงครั้งนั้น แล้วไม่ลืมอีกเลย
ไม่นึกว่า จะได้เห็นภาพฝัน เป็นภาพจริง ๆ ตรงหน้า....
แม้ที่นี่มีหลายอย่างไม่เป็นอย่างที่หวัง
แต่ไม่เคยผิดหวัง กับโอกาสทางศิลปะ
แต่ไม่เคยผิดหวัง กับโอกาสทางศิลปะ
จากซันโตรี มิวเซียม สู่โรงหนัง
จากปารีส สู่ปารีส
วันแรกของดาวินชี โค้ด ที่ญี่ปุ่น
จองตั๋วบ่ายโมง ได้รอบ ทุ่มครึ่ง รอบสุดท้ายและรอบเดียวที่เหลือ
หนังก็เป็นไปตามหนังสือ (โชคดีที่อ่านแล้ว ไม่งั้นคงตายคาโรงอีกตามเคย)
อาการเดิม ๆ ฟังภาษาอังกฤษได้ครึ่งนึง
อ่านซับไตเติ้ลภาษาญี่ปุ่นได้ สองคำ เว้นสามคำ
อ่านซับไตเติ้ลภาษาญี่ปุ่นได้ สองคำ เว้นสามคำ
ที่นี่ ไม่มีแจกคู่มือ หรือไบเบิ้ล ก่อนเข้าโรง
เพราะคนญี่ปุ่น ไม่สนใจศาสนาอยู่แล้ว หุหุ
แม้ ดาวินชี โค้ด จะจับแพะชนแกะ แต่ก็จับได้สนุกสนาน ชวนคิด (เชื่อ)
อย่างน้อยที่สุด ก็ทำให้ คนสนใจศิลปะมากขึ้น
คนอยากไป ลูฟ มากขึ้น รู้จักงานดาวินชี มากขึ้น
คนอยากไป ลูฟ มากขึ้น รู้จักงานดาวินชี มากขึ้น
มองในแง่ดี วงการศิลปะก็เข้าถึงผู้คนมากขึ้น
โดยเฉพาะประเทศที่ไม่ค่อยสนใจศิลปะนัก หึหึ
โดยเฉพาะประเทศที่ไม่ค่อยสนใจศิลปะนัก หึหึ
จบทัวร์ฝรั่งเศสวันเดียว เพียงแค่นี้
ถ้ามีข้อมูลอะไร ของ ชากาล เพิ่มขึ้น จะเล่าให้ฟังใหม่
หรือถ้าใคร ถนัดภาษาอังกฤษ ก็ค้นคว้าเองได้เลย
แล้วอย่าลืม มาเล่าให้ คนอ่อนแอทุกภาษาฟังบ้างนะจ้ะ
ถ้าใครรู้จักชากาลอยู่แล้ว ก็มาเล่าให้ฟังนะจ้ะ
อยากรู้รายละเอียดงานเค้ามาก ๆ
แล้วเจอกัน ในโอกาสใหม่
edit @ 2 Nov 2007 19:42:17 by friday
#1 By noonoon on 2006-06-26 12:58