เมืองไทยเข้าหน้าฝนแล้วสิ
ที่นี่ก็เริ่มเข้าหน้าร้อน ผสมฝน แล้ว
ร้อนขึ้นเรื่อย ๆ แดดแรงสุด ๆ ภายในอาทิตย์เดียวสีผิวเริ่มเปลี่ยน

รร.ใหม่ ก็เดินไกลมาก ไกล และกลางแดด
สาว ๆ เลยต้องเดินกางร่ม กันเป็นแถว รวมทั้งเราด้วย
ตลกดี อยู่ไทย ไม่เคยใช้ร่ม เมืองร้อนแท้ ๆ

แต่เชื่อสิ ว่าแดดที่นี่ร้อนแรง จริง ๆ
ถึงจะร้อน แต่เราก็ชอบนะ หน้าร้อนอันแสนสั้น
รู้สึกมีความสุขกับความร้อน ฟ้าสีฟ้า ได้ใส่เสื้อบาง ๆ สบาย ๆ

รร.ใหม่เรา อยู่บ้านนอกน่ะ ห่างจากเมืองใหญ่ไปประมาณชั่วโมง รวมเดินด้วย
รถไฟจะออกเมือง ผ่านทุ่ง เลียบแม่น้ำ ที่ดูคล้ายลำธาร บางช่วงมีหาดหิน น่าเดินมาก
ลอดอุโมงค์ อีกสามอุโมงค์ได้ ทะลุภูเขา ที่ตอนนี้เขียวสด
เป็นเมืองเล็ก ๆ กลางภูเขา มีบ้านอยู่บนเนิน รวมทั้ง รร.เราด้วย (จริง ๆ คือ วิทยาลัยสตรี)

ทางเดิน ก็จะเลียบแม่น้ำ ที่มีนกยืนนิ่ง ๆ อยู่บนหินก้อนเล็ก มีเป็ดสีสวย มีปลาว่ายเยอะแยะ
(คนญี่ปุ่น ไม่กินปลาน้ำจืด เลยรอดตัวไป ไม่งั้นคงเป็น ซาซิมิ กันไปหมดละ)
ช่วงนี้ ริมตลิ่งมีดอกหญ้าสีม่วงขึ้นเต็มไปหมด น่ารักมาก ๆ
มีเพื่อนถามว่า ดอกอะไร (เพื่อน ๆ มักเห็นเราเป็นผู้เชี่ยวชาญในหลายเรื่อง ที่ไม่ใช่เรื่องเรียน)
เราบอกว่า ไม่รู้เหมือนกัน คงเป็นดอกหญ้าชนิดนึง แต่ว่า ให้จินตนาการเป็นลาเวนเดอร์ก็ได้
(เพื่อนอยากไปฮอกไกโด หน้าร้อนที่นั่น ลาเวนเดอร์เป็นทุ่งสีม่วงสุดฟ้า)

ฟังดูเป็นการไปเรียน ที่ดูโรแมนติกนิด ๆ นะ
แต่เรื่องจริงคือ ทรมานสังขารสุด ๆ ต้องตื่นเช้า บางวันวิ่งและวิ่ง เดี๋ยวตกรถไฟ
ถ้าเดินไป ไปถึงก็จะเหงื่อซิก หลัง ๆ นี่ เราขึ้นรถบัสแทน แล้วขากลับเดินแทน

บรรยากาศที่ รร. ผิดจากสภาพแวดล้อมมาก
ความที่เป็น วิทยาลัยสตรี โดยเฉพาะสตรีวัยรุ่นญี่ปุ่น
เสียงดังสุดยอด ไม่ว่า จะเดิน วิ่ง คุย กิน หัวเราะ ทุกอิริยาบทของคุณเธอทั้งหลาย
วันที่เรียนถึงเย็น จะเซ็งสุด ๆ เพราะว่า ต้องกินข้าวกลางวันในรร.
บางมื้อ ต้องรีบ ๆ กิน ให้หมด จะได้ออกจากห้องกินข้าวสักที ก่อนหูจะแตก สุดยอด
(วันที่ความอดทนเกือบสิ้นสุดคือ คุณเธอทั้งหลายหัวเราะพร้อมกระทืบเท้า โอ้ พระเจ้า)

แล้วแฟชั่น ของคุณเธอทั้งหลาย เห็นแล้วไม่แน่ใจ ว่ามาเรียนรึเปล่า
โดยเฉพาะรร.นี้ ซึ่ง คือ เอกพยาบาล เอกครูอนุบาล อีกอันคือ เอกอังกฤษ
(นร.ต่างชาติ เรียนแค่ เอกภาษาญี่ปุ่น เท่านั้น)
ซึ่ง สาว ๆ เอกอังกฤษ เท่าที่เห็น ก็เซ็กซี่ในระดับพอรับได้
แต่คุณเธอที่เห็นเนี่ย ไม่น่าใช่เอกอังกฤษ ก็เหลือแค่อีกสองเอก ซึ่งไม่ว่าเอกไหนก็......

กางเกงยีนส์สั้นถึงสั้นที่สุด ถ้ามองจากมุมต่ำ จะเห็นแก้ม.....(คิดเอาเอง)
กระโปรงยีนส์สั้น ยิ่งไม่ต้องพูดถึง ถ้าเดินตามหลัง ก็วิวสุดยอด
(เสียดายแทน หนุ่ม ๆ ด้วย ที่ไม่ได้เรียนที่นี่ อิอิ)
เดี๋ยวจะว่า กล่าวหา สาวญี่ปุ่น ที่จริง คนน่ารักก็เยอะ คนเรียบร้อยมาก ๆ ก็พอมี
และประชากรหลัก ภาพรวม มันออกแนวนั้นมากกว่า

ซึ่งเราว่า ความคิดเรื่องโป๊ ของคนที่นี่แปลกมาก
ข้างล่างสั้นขนาดไหน เห็นอะไร ไม่เป็นไร (กระโปรงสั้นขี่จักรยาน... road show ตลอดทาง)
แต่ข้างบน ต้องสองตัวขึ้น (แต่คอลึกไม่ว่ากัน)

เราเลยกลายเป็นคนโป๊ไปในสายตาคนที่นี่ เพราะใส่เสื้อตัวเดียว ออกนอกบ้าน
วันก่อน ใส่เสื้อผ้าฝ้ายหน้าร้อน บางนิด ๆ
เพื่อนคนญี่ปุ่น ถึงกับทัก ว่า เดินมาทั้งยังงี้หรอ หุหุ
คนที่นี่ แม้จะใส่สายเดี่ยว ก็จะมีสายเดี่ยวซ้อนประมาณ สองสายขึ้น
ร้อนให้ตาย ก็ใส่สองตัวอย่างต่ำ สามตัวปกติ สี่ตัวก็เคยเห็น

นร.ต่างชาติ ทุกคนลงความเห็นเหมือนกัน ว่า คนที่นี่แปลกจริง ๆ
(โดยเฉพาะ แฟชั่นที่ โอซาก้า จะแปลกถึงแปลกที่สุด ที่ฮาราจูกุ แปลกเพราะเค้าตั้งใจมาโชว์
แต่ที่นี่ แปลกเป็นชีวิตประจำวัน)
คนที่อยู่ที่อื่นในญี่ปุ่น ถ้ามาโอซาก้า มักจะซื้อเสื้อผ้าไม่ได้ เพราะมันฉูดฉาดและแปลก
คนโอซาก้า ถ้าไปโตเกียว จะเด่นเด้ง (แต่ในแง่ไหนคิดเอา) เดาได้เลยว่ามาจาก โอซาก้า

ว่าจะเล่าเรื่องชีวิตประจำวันช่วงนี้ กลายเป็นวิจารณ์แฟชั่นไปซะ
คนที่นี่มีเรื่องแปลกอีกเยอะ ให้พวกเรา วิเคราะห์วิจารณ์กันได้ทุกวัน
แล้วค่อยเล่าให้ฟังใหม่

ปล. คนญี่ปุ่นที่ไปอยู่ต่างประเทศ มักจะไม่เหมือน คนญี่ปุ่นที่อยู่ที่นี่
เพราะฉะนั้น คนต่างชาติที่มาที่นี่ มักจะพกภาพพจน์คนญี่ปุ่นที่เจอในประเทศตัวเองมาด้วย
เพื่อพบว่า ความจริง ช่างแตกต่าง

edit @ 2 Nov 2007 19:59:05 by friday

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

#1 By อากาศกวี on 2006-06-26 13:03

แหม ป้า ทำป็นรับไม่ได้ อิอิ อยู่กะ โอซาก้าโป้ยมาเกือบปีแล้วนี่นา ฮ่า ๆๆๆๆๆ มามะ คัมแบ๊กเกียวโตกันมะ

#2 By pikachuu (220.145.50.150) on 2006-06-27 20:01

อยากเห็นภาพจัง big smile

#3 By เสื้อผ้าแฟชั่น (124.121.4.2) on 2009-10-02 07:46