Nepal ขับขานด้วยศรัทธา
posted on 21 Apr 2011 01:03 by fridaydiary in Nepal
ผ่านไปสิบกว่าปี จากความประทับใจครั้งแรก
น้อยนัก ที่เราจะได้ย้อนคืน แม้จะรักสถานที่นั้นขนาดไหน
เนปาล ในความทรงจำ แบบกล้องแมนนวล
คือ ขุนเขาสูง สายน้ำสีเขียวใส ที่สวยยอมตาย
ของขวัญวันเกิด ที่ดีที่สุดครั้งนึงในชีวิต
ถนนจากชายแดนอินเดีย สู่กาฐมัณฑุ สุดสูง สุดเสียว
หมอกจาง ในบรรยากาศของ เมืองหลวงแห่งขุนเขา
อากาศเย็น ๆ กลางเดือนตุลา
มุมนึงในสวนดอกมะลิ ที่ใครบางคนเคยเดินมาหา
อาจลืมเลือน นาม ไปบ้างแล้ว
แต่ไม่เคยลืม อารมณ์ของเช้าวันนั้น
เนปาล แม้ตั้งใจจะไปอีกครั้ง
แต่เวลา ก็พัดพาความตั้งใจให้ไกลห่าง
แล้วโดยไม่ตั้งใจ เนปาล ก็ได้ย้อนกลับคืน
เวลาทำอะไรกับเธอ ไปบ้าง
ไร้กษัตริย์ ไร้รัฐธรรมนูญ ไร้ระบบ
ปริมาณขยะมากมายทับถม
น้ำไม่ไหล ไฟดับ
ฝุ่นผง อลในอากาศ
ได้รับคำเตือนให้ใส่ มาสก์คลุมหน้า
ละม้ายคล้าย เหล่าคนป่วย
หายใจอึดอัด ถ่ายภาพอึดอัด
สุดท้าย ยอมหายใจไปพร้อมฝุ่นยังดีกว่า
กลัวอะไรนักหนา กับความจริงในชีวิต
ความจริงที่ผู้คนเหล่านั้น ต้องเผชิญเช่นปกติ
เหล่าหญิงสาว แบกถัง ไปรองน้ำสาธารณะ
เด็กน้ำมูกย้อย ผมสังกะตัง
เดินหลบเลี่ยง สิ่งปฏิกูล เสมหะ จนถึง อุจจาระ คนจร
แต่ทั้งหมดนั้น ไม่ได้ทำ เนปาล สวย น้อยลง
เสน่ห์ในตัวเธอ ยังแรงร้อน
ส่าหรี สีสัน ผู้คนที่เบียดเสียด ศรัทธา ยังเปี่ยมล้น
ดวงตาแห่งปัญญา ยังเฝ้ามอง
หิมาลายา ยังทอดยาว รอใครต่อใคร มุ่งไปถึง
รวงข้าวสุกในนา กุหลาบดอกโต ยังงดงาม กลางฝุ่น
รอยยิ้มผู้คน เด็ก ๆ ยังหัวเราะ
เพียงผู้ผ่านไป ใยจึงเบือนหน้าหนี
เมื่อผู้อยู่ ยังเห็นความจริงแห่งวัฎฎะ
